خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغ اندیشه که اندر همه دل‌ها بپریبه خدا کز دل و از دلبر ما بی‌اثری
۲
آفتابی که به هر روزنه‌ای درتابیاز سر روزن آن اصل بصر بی‌بصری
۳
باد شبگیر که چون پیک خبرها آریز آنچ دریای خبرهاست چرا بی‌خبری
۴
دیدبانا که تو را عقل و خرد می‌گویندساکن سقف دماغی و چراغ نظری
صفحهٔ ۱ از ۸