خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رو رو ای جان سبک خیز غریب سفریسوی دریای معانی که گرامی گهری
۲
برگذشتی ز بسی منزل اگر یادت هستمکن استیزه کز این مصطبه هم برگذری
۳
پر فروشوی از این آب و گل و باش سبکپی یاران پریده چه کنی که نپری
۴
هین سبو بشکن و در جوی رو ای آب حیاتپیش هر کوزه شکن چند کنی کاسه گری
صفحهٔ ۱ از ۲