خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به حق و حرمت آنکه همگان را جانیقدحی پر کن از آنکه صفتش میدانی
۲
همه را زیر و زبر کن نه زبر مان و نه زیرتا بدانند که امروز در این میدانی
۳
آتش باده بزن در بُنهِ شرم و حیادل مستان بگرفت از طرب پنهانی
۴
وقت آن شد که دل رفته به ما بازآریعقلها را چو کبوتربچگان پرانی
صفحهٔ ۱ از ۲