خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۸۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سخن تلخ مگو ای لب تو حلواییسر فروکن به کرم ای که بر این بالایی
۲
هر چه گویی تو اگر تلخ و اگر شور خوش استگوهر دیده و دل جانی و جان افزایی
۳
نه به بالا نه به زیری و نه جان در جهت استشش جهت را چه کنم در دل خون پالایی
۴
سر فروکن که از آن روز که رویت دیدمدل و جان مست شد و عقل و خرد سودایی
صفحهٔ ۱ از ۴