خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در غیب هست عودی کاین عشق از او است دودییک هست نیست رنگی کز او است هر وجودی
۲
هستی ز غیب رسته بر غیب پرده بستهو آن غیب همچو آتش در پرده‌های دودی
۳
دود ار چه زاد ز آتش هم دود شد حجابشبگذر ز دود هستی کز دود نیست سودی
۴
از دود گر گذشتی جان عین نور گشتیجان شمع و تن چو طشتی جان آب و تن چو رودی
صفحهٔ ۱ از ۳