خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۹۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای برده اختیارم تو اختیار ماییمن شاخ زعفرانم تو لاله زار مایی
۲
گفتم غمت مرا کشت گفتا چه زهره داردغم این قدر نداند کآخر تو یار مایی؟
۳
من باغ و بوستانم سوزیده خزانمباغ مرا بخندان کآخر بهار مایی
۴
گفتا تو چنگ مایی و اندر ترنگ ماییپس چیست زاری تو چون در کنار مایی
صفحهٔ ۱ از ۴