خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هزار جان مقدس هزار گوهر کانیفدای جاه و جمالت که روح بخش جهانی
۲
چه روح‌ها که فزایی چه حلقه‌ها که رباییچو ماه غیب نمایی ز پرده‌های نهانی
۳
چو در غزا تو بتازی ز بحر گرد برآریهزار بحر بجوشد چو قطره‌ای بچکانی
۴
توی ز کون گزیده توی گشایش دیدهبه یک نظر تو ببخشی سعادت دوجهانی
صفحهٔ ۱ از ۳