خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه آفتاب جمالی که از مجره گشادیدرون روزن عالم چو روز بخت فتادی
۲
هزار سوسن نادر ز روی گل بشکفتیهزار رسم دل افزا بدان چمن بنهادی
۳
هزار اطلس کحلی بنفشه وار دریدیکه پر و بال مریدی و جان جان مرادی
۴
در آن زمان که به خوبی کلاه عقل ربایینه عقل پره کاه‌ست و تو به لطف چو بادی
صفحهٔ ۱ از ۲