خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو مهر عشق سلیمان به هر دو کون تو داریمکش تو دامن خود را که شرط نیست بیاری
۲
نه بند گردد بندی نه دل پذیرد پندیچو تنگ شکرقندی توام درون کناری
۳
طراوت سمنی تو چه رونق چمنی تومگر تو عین منی تو مگر تو آینه واری
۴
چه نور پنج و ششی تو که آفت حبشی توچو خوان عشق کشی تو ز سنگ آب برآری
صفحهٔ ۱ از ۳