خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو در عقیله ترتیب کفش و دستاریچگونه رطل گران خوار را به دست آری
۲
به جان من به خرابات آی یک لحظهتو نیز آدمیی مردمی و جان داری
۳
بیا و خرقه گرو کن به می فروش الستکه پیش از آب و گلست از الست خماری
۴
فقیر و عارف و درویش وانگهی هشیارمجاز بود چنین نام‌ها تو پنداری
صفحهٔ ۱ از ۲