خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۰۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو نور دیده جان یا دو دیده ماییکه شعله شعله به نور بصر درافزایی
۲
تو آفتاب و دلم همچو سایه در پی تودو چشم در تو نهاده‌ست و گشته هرجایی
۳
از آن زمان که چو نی بسته‌ام کمر پیشتحرارتیست درون دل از شکرخایی
۴
ز کان لطف تو نقدست عیش و عشرت مانیم به دولت عشق لب تو فردایی
صفحهٔ ۱ از ۳