خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۳۱۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی که باده خورد بامداد زین ساقیخمار چشم خوشش بین و فهم کن باقی
۲
به ناشتاب سعادت مرا رسید شتابچنانک کعبه بیاید به نزد آفاقی
۳
بیا حیات همه ساقیان بپیما زودشراب لعل خدایی خاص رواقی
۴
هزار جام پر از زهر داده بود فراقرسید معدن تریاق و کرد تریاقی
صفحهٔ ۱ از ۴