خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۱۸۳ - در مدح امیر ابو احمد محمد بن محمودبن ناصر الدین
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عروس ماه نیسان را جهان سازد همی حجلهبه باغ اندر همی بندد ز شاخ گلبنان کله
۲
ز بهر گوهر تاجش همی بارد هوا لؤلؤز بهر جامهٔ تختش همی بافد زمین حله
۳
به باغ اندر کنون مردم نبرد مجلس از مجلسبه راغ اندر کنون آهو نبرد سیله از سیله
۴
نباید روشنی بردن به شب زین پس که بی آتشز لاله دشت پر شمع است و از گل باغ پر شعله
صفحهٔ ۱ از ۸