خلوتی با فرخی سیستانی
شمارهٔ ۱۸۴ - نیز در مدح امیر ابواحمد محمدبن محمد غزنوی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بامدادان پگاه آمد با روی چو ماهآنکه آراسته زو گردد هر عید سپاه
۲
اندکی غالیه بر زلف سیه برده به کارعید را ساخته و تاخته از حجره به گاه
۳
گفتم ای ماه ترا زلف ز مشک سیه استغالیه خیره چه اندایی برمشک سیاه
۴
غالیه چون به بر مشک رسد نیک شودلیکن از غالیه گردد صنما مشک تباه
صفحهٔ ۱ از ۱۱