خلوتی با عبدالقادر گیلانی
شمارهٔ ۵۱ - مرغ آتش‌خواره
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان بی‌وفای سنگدل جور و جفا می‌بایدماز کس نمی‌خواهم وفا زان بی‌وفا می‌بایدم
۲
من مرغ آتش‌خواره‌ام با دانه و دامم چه کارآخر به جای دانه‌ها در گور جا می‌بایدم
۳
دل‌های مردم باد خوش از شادی عیش و طربمن خو به محنت کرده‌ام درد و بلا می‌بایدم
۴
پیراهن یوسف اگر بویی ببخشد فارغممژده به سوی دل از آن بند قبا می‌بایدم
صفحهٔ ۱ از ۲