خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۸۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای گله گوشه حسن آمده بر فرق تو راستسرو را نیست چنین قامت رعنا که تو راست
۲
سنبل زلف تو مشاطة گلبرگ تر استلاله روی نر آرایش بستان صفاست
۳
جعد بر حسن خطت نافه مشک ختن استطاق ابروی خوشت قبله خوبان ختاست
۴
تا کسی منکر خورشید جمالت نشودخط شبرنگ تو بر محضر دعویش گواست
صفحهٔ ۱ از ۲