خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل زنده شد از بوی تو بوی تو مرا ساختخاصیت خاک سر کوی تو مرا ساخت
۲
فربه ترم از خوردن غمهای تو هر روزبنگر که چگونه غم روی تو مرا ساخت
۳
زین پیش نمی ساخت مرا هیچ هوائیاکنون هوس روی نکوی تو مرا ساخت
۴
چون شربت تلخی که به رنجور بسازدهنگام سنم نندی خون تو مرا ساخت
صفحهٔ ۱ از ۲