خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل سختت به سندان سخت بارستدهانت را میان بس راز دارست
۲
به آن خاک قدم جان همنشین استبه آن چاه ذقن دل یار غارست
۳
ز بار جور و بار غم نترسممن و آن آستان چندانکه بارست
۴
چو بر گل میخرامی پا نگه دارکه گل را بیشتر زحمت ز خارست
صفحهٔ ۱ از ۲