خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۱۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دور از خداست خواجه مگر بی ارادت استخدمت نصیب بنده صاحب سعادت است
۲
از صدق دم مزن چو نگشتی شهید عشقدعوی این مقام درست از شهادت است
۳
بشکن بت غرور که در دین عاشقانن یک بت که بشکنند به از صد عبادت است
۴
زاهد نهاد میان کلاه و عمامه فرقمسکین هنوز در حجب رسم و عادت است
صفحهٔ ۱ از ۲