خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر عشق تو داغ جان‌گداز استصد شکر که داغ دلنواز است
۲
گر درد تو بار صحبت ماستغم نیز ز محرمان راز است
۳
دل کم نکند نیازمندیسرمایة عاشقان نیازاست
۴
محمود مگر به مرگ خود مردکو کشته غمزه باز است
صفحهٔ ۱ از ۲