خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر قصد خون ماست پس از دل ربودنتمیباید آن رخ از پس برقع نمودنت
۲
بیرون مشر ز دیده که با آن جمال و زیبزیبد درون خانه پس پرده بودنت
۳
هر چند خوبتر شود از بستن انگبینشیرین ترست از آن به سخن لب گشودنت
۴
گر دل شب فراق چنین ناله ها کشدای دل کسی به خواب نه بینه غنودنت
صفحهٔ ۱ از ۲