خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۲۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کشندم به غمزه چشمانتنیست ک دین عشق تاوانت
۲
بر دلم آمدست تیر تو حیفکه جراحت کشید پیکانت
۳
به آب حیات تر نکنندتشنگان چه زنخدانت
۴
سرو اگر در چمن کشد میداننیست در حسن مرد میدانت
صفحهٔ ۱ از ۲