خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر کم شده ست با من اکنون ترا ارادتباری ارادت من هر دم شود زیادت
۲
بی آفتاب رویت برگشت طالع منبازم سعادتی بخش ای اختر سعادت
۳
دلجوئی غریبان عادت گرفتی اولآخر چه شد که کردی یکباره ترک عادت
۴
رنجور و دردمندیم بارا چه باشد آخرگر خسته خاطری را باری کی عیادت
صفحهٔ ۱ از ۲