خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۳۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل از پیراهنت بوئی شنیدستگریبان از برای آن دریده ست
۲
چو دید اندر چمن دامن کشانتز حسن و لطف خود دامن کشیده است
۳
به نو بر فلک کم مینمایدمگر از دور ابروی تو دیدهست
۴
حدیثی از لبت هر کس که بنوشتزکلکش بر ورق سرخی چکیده ست
صفحهٔ ۱ از ۲