خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
میل دلم بروی تو هر دم زیادت استوین حد دوستی و کمال ارادت است
۲
هر بامداد روی نو د بدن به فال نیکما را دلیل خبر و نشان سعادت است
۳
تو آفتاب عالم هستی و جان مادایم ژنیش روی تو در استعادت است
۴
خوش خاطرم ز درد تو از بهر مصلحتگر ناله میکنم غرض من عبادت است
صفحهٔ ۱ از ۲