خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیست غیر از تو دستگیر ای دوستدست افتادگان بگیر ای دوست
۲
آفتابی تو ما چو ذره همهتو بزرگی و ما حقیر ای دوست
۳
از کریمان شود قیر غنیتو کریمی و ما فقیر ای دوست
۴
گرچه قلب است نقد دل بپذیرکه توئی پاره دلپذیر ای دوست
صفحهٔ ۱ از ۲