خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار از ستیزه کینه باران بجد گرفتآزار ریش په نگاران بجد گرفت
۲
دیدند عاشقانش و آغاز گریه کردگفتم درا به خانه که باران بجد گرفت
۳
دل با خیال آنکه سپاهان مبارکندسودای زلف و خال نگاران بجد گرفت
۴
افتاده را چو چاره نباشد ز دستگیربیچاره زلف یم عذاران بجد گرفت
صفحهٔ ۱ از ۲