خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آهنین‌جانی مرا کز غصه تابی می‌دهدآهن از آتش چو بیرون کرد آبی می‌دهد
۲
همچنین جان‌های تشنه چون ز آتش مپرهندهر یکی را دور از کوثر شرابی می‌دهد
۳
آنکه داغش می‌نهم بر سینه خود نیز حیفرحمتی باشد گرم به هم عذابی می‌دهد
۴
گرچه می‌شده در دارالشفاء هر من طبیبحلقه‌ای چون می‌زنم بر در جوابی می‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۲