خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بادی که نیست از سر کوی تو نیست بادور هست و نیست همره بوی تو نیست باد
۲
تا هست در صبا اثر هستیای و نیست آشفتهی سلاسل موی تو نیست باد
۳
هر کس که یافت بوی تو آنگه ز شوق آنچون باد نیست، در تک و پوی تو نیست باد
۴
گو شو خراب خانه چشمم ز سیل اشکچشمی که هست بر لب جوی تو نیست باد
صفحهٔ ۱ از ۲