خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا دلم نظاره ان قامت زیبا نکردجان علوی آرزوی عالم بالا نکرد
۲
در فراق او گذشت آب از سرم این سرگذشتتا شنید آن بی وفا دیگر گذر بر ما نکرد
۳
وعده مهر و وفا کرد آن جفا گستر به منچون نبود اصل این سخن را هر چه گفت اصلا نکرد
۴
گردی از نعلین آن مه ناگهان رفتم به چشمدیگر آن نعلین را از ننگ من درپا نکرد
صفحهٔ ۱ از ۲