خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تشنه وصل ترا بی‌تو اگر خواب آمدهیچ شک نیست که در دیده او آب آبد
۲
هرکس آن بخت ندارد که سوی آب حیاتبرود همچو خضر تشنه و سیراب آبد
۳
پرده از روی برانداز که هر سوخته‌ایهمچو پروانه سوی شمع جهان‌تاب آید
۴
زاهد شهر چو بیند خم ابروی ترابعد ازین مست چو چشم تو به محراب آید
صفحهٔ ۱ از ۲