خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جمع باش ای دل که این وقت پریشان بگذردگرچه مشکل مینماید لیک آسان بگذرد
۲
چشم یعقوب از نسیم پیرهن روشن شودوز سر یوسف بلای چاه و زندان بگذرد
۳
هیچ حالی را بقایی نیست بی صبری مکنچون شب صحبت دراید روز هجران بگذرد
۴
شاخ امیدت شود سر سبز و روی عیش سرخباز در جوی مودت آب حیوان بگذرد
صفحهٔ ۱ از ۲