خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جهان بخواب و دمی چشم من نیاسایدچو دل بجای نباشد چگونه خواب آید
۲
غلام نرگس دلربای خودمکه کشته بیند و بخشایشی نفرماید
۳
چو مایه هست زکاتی بده گدایان راکه نیکویی و جوانی بکس نمی باید
۴
کسی در دل شب خواب بیغمی کردستبر آب دیده بیچارگان نبخشاید
صفحهٔ ۱ از ۲