خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به شیوه پسته و بادام تو یکی ز شکردگر ز نرگس بسیار خواب می‌چربد
۲
دگر بر آب معلق نسنجمه آن غبغبچو روشن است که روغن ز آب می‌چربد
۳
بمیر تشنه که پروانه از تعطش شمعچو سوخت بر مگسان شراب می‌چربد
۴
دلم به آتش سوزان غمت موازنه کردبه سوز و گریه ز آتش کباب می‌چربد
صفحهٔ ۱ از ۲