خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا نسیم صبا خاک پاش میسپردچه دیدهاست برو زیر پا نمینگرد
۲
از سایه مگس آن رخ چو میبرد آزاربپوش گو لب شیرین کز آن طرف نپرد
۳
ز ضعف گشت خیالی بد آن هوس تن منکه باد یک سحر آنجا خیال من ببرد
۴
زیر پا چو شکستی دلم برید ز جانهر آبگینه که در پای بشکنی ببرد
صفحهٔ ۱ از ۲