خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم تو التفات به مردم نمی‌کندبر خستگان غمزه ترحم نمی‌کند
۲
زلفت کشید شانه و گفتا فرو نشینبر آفتاب سایه تقدم نمی‌کند
۳
اشکم ز عکس روی تو شب‌ها در تو بافتبر ماهتابه قافله ره گم نمی‌کند
۴
جان محب به خنده نمی‌آید از نشاطتا زیر لب حبیب تبسم نمی‌کند
صفحهٔ ۱ از ۲