خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم توام به غمزهٔ خونخوار می‌کشدآن خونبها بود که دگربار می‌کشد
۲
ترسم کشند از حسدم بار و هم‌نشینگر گویم این به کس که مرا بار می‌کشد
۳
آن قامت چو تیر و دو ابروی چون کمانپیوسته می‌کشد دل و هموار می‌کشد
۴
در انتظار کشتن خود تا به کی چو شمعمی‌سوزدم چو عاقبت کار می‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۲