خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۷۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم شوخت دل عاشق به هوس می‌گیردهمچو صیاد که بلبل به نفس می‌گیرد
۲
دل از آن غمزه ننالد که حرامی همه وقتراه بر قافله از بانگ جرس می‌گیرد
۳
روی تو از طرف ماست به جنگ سر زلفچه عجب آتش اگر جانب خس می‌گیرد
۴
پرتو روی تو تنها نه مرا خرمن سوختآتش عشق بتان در همه کس می‌گیرد
صفحهٔ ۱ از ۲