خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو بار زیستن اهل درد نپسندیدچرا بقتله من خسته نیغ دیر کشید
۲
حکایت دل بیمار باورش نفتادکه تا معاینه آنرا به چشم خویش ندید
۳
حدیث سوختگان زود زود آتش رافرو نیامد تا از کباب خون نچکید
۴
ز رقص گوشه نشین توبه کرده بود و سماعرخ تو دید و از آن عهد نیز بر گردید
صفحهٔ ۱ از ۲