خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ماهتاب جمالت ز ماه تاب رودچه جای ماه سخن هم در آفتاب رود
۲
تو آن دری که از پیش نظر اگر برویمرا ز دیده گریان در خوشاب رود
۳
مکن به خونه دلم چشم سرخ زآنکه کسیطمع نکرد به خوتی که از کباب رود
۴
بحسرتت نگرم سوی گل ولی به سرابز جان تشنه کجا آرزوی آب رود
صفحهٔ ۱ از ۲