خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو اگر زآن قدر رفتار به بالاست زیادسایه گه گه چه عجب کز تو زیادت افتاد
۲
سروی و سایه نوه سایه رحمت به زمینسایه رحمت تو از سر ما دور مباد
۳
راست گویند هواهاست ز تو در سر سروکه نجنبد به یقین هیچ درختی بی باد
۴
راست گویند هواهاست ز تو در سر سروجس آزاد ز جا سرو و به یک په استاد
صفحهٔ ۱ از ۲