خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سرو را هرکه راست میگویدقامت بار ماست میگوید
۲
چون دهانت کجاست میگویمچون دهانم کجاست میگوید
۳
خبری ز آن میان چو میپرسمعالِمُ السِّر خداست میگوید
۴
میکنند دل حدیث بوس و کناردل من هرچه خواست میگوید
صفحهٔ ۱ از ۲