خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شوخی از چشم تو عجب نبودمردم مست را ادب نبود
۲
پیش رویت دو زلفت طرفه فناداز آنکه یک روز را در شب نبود
۳
رسن زلف تو کشد دل ماعاشقی را جز این سبب نبود
۴
به دهان توأم ز بیم رقیبسخنی جز بزیر لب نبود
صفحهٔ ۱ از ۲