خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچه از رشک دهان نو دهان گرد آوردسوسن از تر سخنی تو دهان گرد آورد
۲
خواست اندیشه برد را به میان و بدهانتتنگ و باریک رهی دید عنان گرد آورد
۳
رویت آورد خطی گرد که شدانده جاناز کجا روی تو این انده جان گرد آورد
۴
تا که عطار چمن لخلخة زلف تو دیدطبله در بیست و همه رخت دکان گرد آورد
صفحهٔ ۱ از ۲