خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۴۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر مه به زمین باشد آن زهره‌جبین باشددوری طلبد از ماه نیز چنین باشد
۲
نتوان طلب بوسی کرد از لب خندانشحلوا نتوان خوردن هر گه نمکین باشد
۳
بی ذکر دی نبود از باد دهانش دلتا در خم ابرویش دله گوشه نشین باشد
۴
زین خاک درم بادا رخ دور اگر روئیچون روی من خاکی در روی زمین باشد
صفحهٔ ۱ از ۲