خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را دگر بر آن در خواب شبان نباشدبالین دردمندان جز آستان نباشد
۲
چشمم ستاره گیرد شبها بخواب رفتنگر آه و ناله ما بر آسمان نباشد
۳
پیش تو بر ندارد صوفی صر غرامتپر شکرانه وار جانش تا در میان نباشد
۴
من کی چنان دلی را پهلوی خود نشانمکز ناوک تو صد جا بر وی نشان نباشد
صفحهٔ ۱ از ۲