خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مهر قیامتی را هرگز زوال باشدهی هی نعوذ بالله این خود چه قال باشد
۲
دوشم خیال رویت پرسید و گفت چونیگفتم که خستگان را دانی چه حال باشد
۳
گفتم که در رکابت فتراک صید گردمعشق از درم در آمد گفت این خیال باشد
۴
در کار پاکبازان توبه حرام دیدمچون ساقیم تو باشی با نو حلال باشد
صفحهٔ ۱ از ۲