خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه عمر از تو به من بوی وفائی نرسیددل رنجور ز وصلت بشفائی نرسید
۲
این همه خون بناحق که در ایام تو رفتهیچکس را به تو چون و چرائی نرسید
۳
غم هجران توام جان به لب آورد و هنوزلب امید ببوسیدن پائی نرسید
۴
بر درت زآن همه فریاد که کردیم و خروشسگ کوی تو بفریاد گدانی نرسید
صفحهٔ ۱ از ۲