خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بار در زیر لب چو خنده کندهر که را کشت باز زنده کند
۲
چشم و خالش چو کشتنی طلبنداو اشارت بسوی بنده کند
۳
غمزه ها را کشنده آن دل ساختسنگ بس تیغ را برنده کند
۴
اشک افسرده را که گلگون استبه زدن آه من دونده کند
صفحهٔ ۱ از ۲