خلوتی با کمال خجندی
شمارهٔ ۵۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر کوی تو گر بودی مرا راه گذرگاه میرفتم به دیده گاه میرفتم بسر
۲
مرغ اگر از ناله شبهای من می کرد خوابنا روم پیش تو میدزدیدم از وی بال و پر
۳
در کتاب طالع ما دیده بود اختر شناساز سر زلفت بسی نشویش در دور قمر
۴
گر بری از ما رقیبا تحفه پیش حبیبمحبتی داریم خوش برخیز و زحمت را ببر
صفحهٔ ۱ از ۲